|
Breng mij naar het land, dat van toekomst spreekt. Waar de hoop ontvlamt, die mijn onmacht breekt. Waar je vrij kunt leven, aan de dood voorbij. Land dat wordt gegeven, een nieuw bestaan voor mij. Land waar ik van droom, dat het hier zal zijn. Straat waar ik in woon, wordt een samen zijn. Huizen breken open, mensen zien elkaar. Leven wordt weer hopen, een nieuw bestaan wordt waar. Land van leef je vrij, waar geen dood meer is. Aan elkaar nabij, wordt verrijzenis. Waar mijn handen dragen, voeten die voortaan, And'ren zullen schragen, om samen voor te gaan. Waar vind ik dat land waar de toekomst ligt? Geeft de overkant, mij een hoopvol zicht? Mag ik nog verwachten, verder gaan waarheen? Land in mijn gedachten, een plaats voor iedereen. Breng mij naar het land, dat zijn rijkdom deelt. Waar je met je hand, pijn van anderen heelt. Land van nu nog dromen, God mag het hier zijn. Laat dit land ooit komen, waar wij uw mensen zijn. |